erkenning van verworven competenties (EVC)

Vaardigheden van de werknemer blijken niet altijd uit theoretische kennis of uit diploma’s die hij heeft. Ervaringen opgedaan thuis, in vrijwilligerswerk, via hobby’s en op de werkvloer maken ook deel uit van iemands competenties. Deze vaardigheden worden echter niet altijd (h)erkend, omdat ze niet via een formele opleiding zijn verworven. Via een EVC-procedure is het wel mogelijk relevante vaardigheden formeel te erkennen. Dit gebeurt door de elders verworven competenties te vergelijken met kwalificaties uit opleidingen. Na afloop van een succesvolle procedure krijgt de werknemer een ervaringscertificaat.

op deze pagina

    EVC-procedure

    Zowel de werknemer als zijn werkgever kan een EVC-procedure aanvragen. Werknemers doen dat wanneer zij (persoonlijk) belang hebben bij een officiële erkenning van hun ervaring. Bijvoorbeeld wanneer zij zich willen ontwikkelen in een bepaalde vakmatige richting voor betere kansen op de arbeidsmarkt. Werkgevers kunnen hiertoe besluiten als zij van een certificering verwachten dat zij werknemers – onderbouwd – kunnen inzetten op plekken waar hun (erkende) ervaring meer oplevert. Daarnaast kunnen werknemers met een ervaringscertificaat een eventuele vervolgopleiding vaak sneller afronden, wat de werkgever uiteraard ook tijd en geld scheelt.

    In de praktijk nemen de werkgever en de werknemer in gezamenlijk overleg het besluit om een EVC-procedure te starten. Gemiddeld duurt het doorlopen van een EVC-procedure drie maanden.

    ervaringscertificaat

    De werknemer of de werkgever vraagt het ervaringscertificaat aan bij een erkende EVC-aanbieder. Deze aanbieding bekijkt samen met de werknemer welke informatie relevant is voor zijn portfolio. De werknemer verzamelt deze informatie en het portfolio wordt vervolgens beoordeeld door een of twee beoordelaars (assessoren). In een gesprek met de werknemer toetst de assessor of de werkervaring en vaardigheden van de werknemer voldoen aan een bepaalde opleidingsstandaard. Daarna waardeert de assessor de ervaring en competenties van de werknemer en stelt hij het ervaringscertificaat op. 

    Het ervaringscertificaat kan recht geven op vrijstellingen of deelcertificatenbij inschrijving voor een opleiding, of toelating bieden tot een verkort maatwerktraject. Als aangetoond is dat de competenties qua inhoud en niveau aan alle eisen voldoen, komt de werknemer in aanmerking voor het betreffende diploma.

    Het ervaringscertificaat kan ook als basis dienen voor een persoonlijk ontwikkelingsplan (POP) bij het bedrijf waar de werknemer werkzaam is. Daarin maakt de werkgever afspraken met zijn werknemer over zijn ontwikkeling en een eventuele combinatie van werken en leren.

    ervaringscertificatenregister

    In het Nationaal Register voor Ervaringscertificaten zijn ervaringscertificaten opgenomen die zijn afgegeven door EVC-aanbieders die erkend zijn door het Nationaal Kenniscentrum EVC of DUO. Werkgevers kunnen het register raadplegen om de echtheid van een certificaat te toetsen.

    ervaringsprofiel

    Werknemers die geen praktijkopdracht willen of kunnen afleggen, of te weinig beroepsspecifieke werkervaring of bewijsmateriaal hebben, kunnen kiezen voor een ervaringsprofiel.

    Een ervaringsprofiel is een vereenvoudigde versie van het ervaringscertificaat. Het bevat een beschrijving van de kennis, vaardigheden en ervaring van de werknemer, maar de competenties worden niet beoordeeld door een vakinhoudelijke deskundige en er wordt geen assessment afgenomen. Een ervaringsprofiel biedt vooral zelfinzicht en kan een handige basis zijn voor het behalen van een ervaringscertificaat. Dit traject duurt gemiddeld acht weken.

    kosten van een EVC-procedure

    De werkgever, het O&O-fonds van de branche of de werknemer zelf betaalt de EVC-procedure. Wie geen werkgever heeft, kan bij zijn uitkeringsinstantie of de gemeente informeren naar mogelijkheden voor vergoeding. De kosten verschillen per EVC-aanbieder en vaak ook per opleidingsstandaard waarvoor een EVC-procedure wordt gedaan. Gemiddeld liggen de prijzen tussen de € 1.000 en € 1.500.

    • de werkgever betaalt voor zijn werknemer
      Betaalt de werkgever voor zijn werknemer, dan heeft hij de mogelijkheid om de kosten van een EVC-procedure belastingvrij te vergoeden of te verstrekken aan zijn werknemer.Vaak stimuleert het O&O-fonds van de branche werkgevers te investeren in opleiding en bijscholing van medewerkers.Het komt ook voor dat zij de kosten van het ervaringscertificaat (deels) vergoeden. Op de website van het O&O-fonds of de brancheorganisatie van de werkgever staat meestal of het recht op het ervaringscertificaat in de cao is vastgelegd.
    • de werknemer betaalt zelf
      Als de werknemer zelf betaalt voor de EVC-procedure, dan kan hij de kosten daarvan aftrekken van de inkomstenbelasting. Bij de aangifte inkomstenbelasting kan hij de kosten onder scholingsuitgaven vermelden. Voor de aftrek van deze uitgaven geldt een drempel van € 250. UWV kan een tegemoetkoming geven in de kosten van de EVC-procedure voor iedereen die een Ziektewet-, WAO-, WIA-, Wajong- of WAZ-uitkering van UWV krijgt en in aanmerking komt voor het ervaringscertificaat.

    EVC-aanbieders

    EVC-aanbieders verzorgen de EVC-procedures: trajecten om de competenties voor een bepaald beroep te beoordelen. Erkende EVC-aanbieders zijn onderwijsinstellingen, kenniscentra en brancheorganisaties.

    Veel aanbieders verzorgen in samenwerking met bedrijven ook EVC-maatwerktrajecten op de werkplek. Bij de meeste aanbieders kan de werknemer met zijn ervaringscertificaat een aansluitende opleiding volgen. Alle erkende EVC-aanbieders staan opgenomen in het register voor EVC-aanbieders.

    checklist selectie EVC-aanbieders

    De Checklist selectie EVC-aanbieder is een handreiking voor bedrijven bij de inkoop van EVC. De checklist is hier te downloaden.

    Op de website van het Nationaal Kenniscentrum EVC staat veel informatie over EVC, de financiering ervan en aanbieders van EVC-procedures. Daarnaast kunt u terecht bij de eigen brancheorganisatie of op lerenwerken.nl.